FARMING IN THE NETHERLANDS

In 1941 werden aardappeltelers geconfronteerd met een nieuwe ziekte in het gewas, die bekend werd onder de benaming aardappelmoeheid. De ziekte deed zich aanvankelijk vooral voor in de Veenkoloniën en hing samen met de intensieve wijze waarop de teelt van aardappelen hier sinds 1850 werd bedreven. Vanaf het midden van de jaren 1960 kwam de chemische ontsmetting van de aardappelakkers in een stroomversnelling toen goedkope nematiciden op de markt kwam. Deze aanpak nam een tiental jaren later een grote vlucht met de introductie van de ‘freesschaarinjecteur’. De injecteur dichtte de bouwvoor af nadat het snel vervluchtigende chemische middel met de injecteur in de grond was gebracht.

Boeren in Nederland, Jan Bieleman, Boom, 2008, p. 508.